معبود من

بهار من آن روزي است
كه عاشقانه و بي پروا
نام تو را فرياد كنم
و تو را در آغوش بفشارم
از غم اين سال هاي دور از تو
…و شوق ديدار تو
اشك بريزم

اي معبود من
اي آزادي
…
بي تو نوروز
تنها يكي از روزهاي تقويم است
روزي ار روزهاي تاريك بي تو
مانند روزهاي ديگر
….
با تو تمام روزهايم نوروز
تمام فصل هايم بهار
و من هر لحظه از شوق تو
زنده خواهم شد

اي معبود من
اي آزادي

 

محمدعلي رضايي
اسفند 89

قاصدك

‫سال هاست كه قاصدكي

به خانه ام نيامده
قاصدك هم مي داند
انتظار خبري نيست مرا
قاصدك خاطرت باشد
كه اگر روزي و جايي
…او مرا ياد آورد
همچو روزگاراني خوش
برسان بر دل من
برسان خود را زود
برسان اين خبرم
و بگو با من :

” او دست برداشته است
از تو
اي در وطن خويش غريب “
…..

قاصدك مي دانم
گرد بام خانه ام هيچ نگرد
مردگان را انتظار خبري نيست
اما … اما
بوي خوش او را با خود
تو چه خوش آورده اي

.

.

محمدعلي رضايي

مرداد 89

The Forgotten Word

آنگاه كه بايد مي گفتيم نگفتيم

آنگاه كه بايد دوست مي داشتيم نداشتيم

و اكنون از پس سال ها

سال هايي كه به دوست نداشتن گذشت

مانده ايم در حسرت صندوقچه خالي از نامه هاي عاشقانه

خاطره نگاه هاي دزدانه

و باز هم جاي زخم حرف هاي نگفته و نامه هاي نانوشته

ديگر هيچ گاه نامه اي را نانوشته نخواهم گذاشت ……

.

محمدعلي رضايي

تير 89

Legends of The Fall

باز هم پائيز و قصه هاي پائيزي ،

كه گويي براي ما خزان زدگان

هميشه دلگيرتر است …

پائيز هميشه فصل سفر است

سفر به روشني و اميد

سفر از رنج و اسارت

سفري دور و دراز

پائيز فصل رويش است

رويش از خفتگي به بيداري

جوانه مي زند  شاخ درخت

و جنگل خزان زده

زير بارش رگبار  دهشتناك

دوباره سبز مي شود

.

محمدعلي رضايي
پائيز 88

The Messenger – part 1

احاديثي گهربار  از  حضرت  محمدعلي رضايي (ع) :

.

-  بدبخت ترين مردم كساني هستند  كه به بدبختي و ناداني خويش افتخار مي كنند .

.

-  آسان ترين راه  ، هميشه باور كردن  چيزهايي است كه با چشم ديده مي شوند .

.

-  بزرگترين  مشكل ما  ناداني و بزرگترين دشمن ما  تحجر ، تعصب  و  خشك مغزي است .

.

-   محكم ترين و نفوذ ناپذيرترين  حصار ،  حصار افكار احمقانه است. كه يك احمق آن را

به دور خود و اطرافيانش مي پيچد و هرچه حيطه قدرت آن احمق بيشتر باشد ، افراد

گرفتار در حصار  نيز بيشتر خواهند بود.